Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu powstał 1 stycznia 1975 roku. Zawodowy polski teatr działał w Opolu od 1945 roku jako: Teatr Miejski im. Juliusza Słowackiego. Na początku 1949r. oddano przebudowany gmach teatru z widownią na 450 miejsc, z profesjonalnie urządzoną sceną, garderobami i zapleczem. Od 1 I 1950r. zmieniono nazwę na Państwowy Teatr Ziemi Opolskiej (PTZO). W 1958 roku grupa "zbuntowanych" aktorów założyła Teatr 13 Rzędów, rok później objęty przez Jerzego Grotowskiego (wyrzucony z Opola do Wrocławia w połowie lat '60-tych).
Tymczasem w 1960 roku PTZO przeniesiono ze względów pożarowych do nowego budynku teatru lalkowego (w starym gmachu, po remoncie, znalazła swą siedzibę Filharmonia Opolska). W listopadzie 1965 roku na ówczesnym Placu Lenina wmurowano kamień węgielny pod nowy Teatr. (Plac miał już swą teatralną tradycję - pozostałości fundamentów Kulturhausu, którego konstrukcję Niemcy zaczęli i przerwali w 1939 roku).
Po ponad dziewięciu latach budowy oddano najnowocześniejszy i trzeci, co do wielkości, gmach teatralny w Polsce.
W Teatrze produkuje się dekoracje, szyje kostiumy, wykonuje peruki. Działają pracownie: krawiecka damska i męska, stolarska, ślusarska, malarska, modelatorska, tapicerska, perukarska, oświetleniowa i akustyczna (z niewielkim studiem nagraniowym).
Ponad pięćset premier, kilka tysięcy nazwisk - aktorów, reżyserów, scenografów, kompozytorów, choreografów, ludzi piszących o teatrze i dla teatru; wypełnione po sufit archiwum sztuk, druków, wydawnictw, fotografii, recenzji; ściany długich korytarzy ozdobione afiszami, plakatami, fotokasetonami - tak w lakonicznym wyliczeniu prezentuje się z górą pół wieku twórczego istnienia sceny dramatycznej w Opolu.
Opolski Teatr posiada trzy sceny: