Świątynia, do której prowadzi kilkadziesiąt stopni, znajduje się w najwyższym punkcie Starego Miasta, stąd popularnie zwana jest kościołem na górce. Parafia swoje święto obchodzi 23 kwietnia, w dniu wspomnienia św. Wojciecha, oraz 15 września - wspomnienie Matki Boskiej Bolesnej. Początkowo znajdował się w tym miejscu kościół drewniany dominikanów, sprowadzonych do Opola w XIII wieku. W 1399 zbudowali kościół z cegły, w stylu gotyckim, który poświęcono w 1430 - nosił wezwanie Matki Boskiej i świętych Wojciecha, Jerzego, Dominika i Anny. W 1530 przejmują go ewangelicy, następnie na rozkaz cesarza zostaje zamknięty. Dominikanie odzyskują go w 1604.  W XVII wieku świątynię niszczy pożar, a potem wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej. W 1739 kościół przebudowano w stylu barokowym, pozostawiają północną nawę gotycką. W 1810 dobra zakonne zostają sekularyzowane, kościół staje się magazynem i częścią szpitala. Od 1820 ponownie zaczęto odprawiać nabożeństwa, a kościół został filią parafii św. Krzyża.

Informacje prasowe